VILLA AMAN-VRV
Villa Aman-VRV bestaat uit een aantal paviljoens, zorgvuldig gepositioneerd in een parkachtige tuin. Het geheel is ontworpen vanuit de Japanse gedachte om unieke vormen en structuren te creëren, op zo’n manier dat gebouw, mens en omgeving in een harmonieuze relatie staan.
De twee hoofdpaviljoens worden gekenmerkt door een eigenheid in vorm, functie en gebruik en zijn ontworpen als in de basis eenvoudige langgerekte volumes, opgetrokken uit beton, staal en hout. Steeds opnieuw heroverwogen, en daardoor gesublimeerd tot super-esthetische objecten. Er is gezocht naar een perfecte, zuivere vormentaal waarbij minimalisme tot in de laatste details is uitgewerkt.
Het eerste paviljoen, paviljoen A, meet 21,6 m bij 7,65 en is meer dan 6m hoog. Het wordt verbijzonderd door een schuin lessenaarsdak dat lijkt te zweven boven het beton. Drie met Shugi-Ban-hout beklede wanden vormen een labyrint voor binnenkomst: een traditie uit Japan om “boze geesten” om de tuin te leiden en buiten te houden. Verder wordt dit paviljoen gekarakteriseerd door haar sterke verticaliteit. De slanke verticale raampartijen bieden een volledig zicht op de mooie bomen aan de noord- en oost-kant van het gebouw.
In de Japanse traditie vertelt de vorm van het raam ook een verhaal of herkomst. Japanse raamvormen met namen als ‘Yukimi shoji’ wat ‘sneeuw-kijken”’betekent, ondersteunen de sterke horizontaliteit van paviljoen B. Paviljoen B is volledig met veranda’s omwikkeld, en laat de bezoeker focussen op de oase van groen om hen heen. Het loopgebied in en rondom de langwerpige blokken is op sommige locaties zo hoog, dat je er als mens nietig bent. Op andere plaatsen is de hoogte teruggebracht tot voor de mens meer vertrouwde hoogtes, maar is het loopvlak op haar beurt verheven boven de tuin.
Een tweelaags tussenvolume met voornamelijk uit glas opgetrokken gevels verbindt paviljoen A met paviljoen B alsof het een brug is. Hierdoor ontstaat een plattegrond die het meest te vergelijken is met de hoofdletter H. Aan beide zijden van de brug strekken twee lange zwem-bassins zich uit van oost naar west. De eetkamer op de brug vangt hierdoor zowel het ochtend als het avondlicht.
Ieder bouwonderdeel heeft een individueel karakter, terwijl het geheel toch homogeen oogt. Als compositie is het verstild, maar het ontwerp zit vol met dynamische elementen. De combinatie van sereniteit, esthetiek en functionaliteit zorgt voor een evenwicht in perfectie. Weelderige vegetatie in combinatie met een divers maar ton sur ton materialen-pallet.
